دوست خود گيرد ، قطعا دستخوش زيان آشكارى شده است . به آنان وعده مىدهد و ايشان را به دام [ آرزو ] مى اندازد و شيطان وعده اى جز فريب به آنان نمى دهد » . حديث 524 . امام على عليه السلام - در خطبه اى كه در آن پيروان شيطان را نكوهش مىكند - : شيطان را اساس كار خود ساختند و او آنها را شريك خود قرار داد ، پس در سينه هاشان جاى گرفت و در دامنشان پرورش يافت ، پس آنچه مى ديدند شيطان بديشان مى نمود ، و آنچه مى گفتند سخن او بود . به راه خطاشان برد و زشت را در ديده آنان آراست . همچون كار آنكه كارگزار شيطان گشته و شيطان بر زبان او باطل رانده است . 525 . امام على عليه السلام : از دشمنى كه در سينه ها مخفيانه رخنه مىكند و در گوشها آهسته مى دمد ، بپرهيزيد . 526 . امام على عليه السلام : شيطان موكّل او شده است . معصيت را برايش مى آرايد تا انجام دهد و توبه را اميد مىدهد ، تا به تأخير اندازد . 527 . امام زين العابدين عليه السلام - از دعاى سپاسگزارى وى - : پس اگر شيطان به آنان در فرمان بردارى تو نيرنگ نزده بود ، هيچ عصيانگرى از تو سرپيچى نمى كرد و اگر برايشان باطل را به نقش حقّ جلوه نمى داد ، هيچ گمراهى از راه تو گمراه نمى شد . 528 . روايت شده كه مردى به امام حسين عليه السلام گفت : بنشين تا در دين مناظره كنيم . امام حسين عليه السلام فرمود : اى فلان ! من به دين خود بينايم و راه بر من آشكار است . اگر تو به دينت نادانى ، برو و آن را بجوى . من و ستيزه را چكار ؟ شيطان انسان را وسوسه مىكند و به نجوا مى گويد : با مردم مناظره كن ، تا گمان ناتوانى و نادانى به تو نبرند . 529 . امام صادق عليه السلام - در احتجاج با زنديقى كه گفته بود : - آيا از حكمت خداست كه براى خود دشمنى گماشته و حال آنكه خدا بود و دشمن نداشت ، پس آنگونه كه مى پندارى ، ابليس را آفريد و بر بندگانش مسلّط كرد ، تا آنان را به خلاف اطاعتش بخواند و به معصيتش فرمان دهد و براى وى آن نيرويى